Mijn derde column voor MarketingTribune gaat over Rossiter en Percy.
Zij introduceerden in 1987 een model dat een klassieker werd. Het stelt dat er verschillende soorten merkbetrokkenheid zijn. Een tijdje geleden vertaalde ik hun benadering naar de brand–utility. Inmiddels heb ik gemerkt dat deze vertaling niet helemaal klopt, door een interessante verandering in merkbetrokkenheid.
Zojuist is mijn tweede column op Marketingtribune.nl verschenen.
“Joseph Pine en James Gilmore schreven eind vorige eeuw het boek De beleveniseconomie. Daarin stelden ze dat merken zich niet meer goed konden onderscheiden met hun producten en diensten. Het werd tijd om een nieuw element toe te voegen: de merkbelevenis. Digitale media lijken hun model echter compleet om te keren.”
Op Pinterest laat je zien wat je leuk vindt. En dus ook wat je zou willen kopen.
Zappos heeft een dienst ontwikkeld die deze gegevens analyseert en je vervolgens adviseert welke producten je in hun catalogus leuk vindt: Zappos PinPointing.
Een leuk voorbeeld van een ‘social brand-utility’.
Bron: PSFK
Tesco’s Zuid-Koreaanse dochter Home Plus scoorde een tijdje geleden hoge ogen met een interessant experiment.
Op metrostations plaatste de supermarkt abri’s met afbeeldingen van productschappen uit het supermarkt. Deze waren op ware grootte afgebeeld, waarbij elk product een eigen barcode had. Als je deze code scande met je mobiel, stonden de producten dezelfde avond voor je deur.
Tesco brengt dit principe nu ook naar Engeland. Het werkt op dezelfde wijze. Maar nu worden de borden op Gatwick Airport geplaatst.
Je scant de codes voordat je op vakantie gaat. Daar heb je tijd zat voor, want je kunt het doen terwijl je op het vliegtuig wacht.
Vervolgens selecteer je de tijd en datum van terugkomst. En de boodschappen staan vers voor je deur als je terugkomst van vakantie.
Weer een hele mooie brand-utility. Nu een mooie PR-stunt. Maar straks wordt dit principe een normaal onderdeel van onze dagelijkse aankopen.
Bron: BBC