Online samenwerking is een mooi fenomeen. Maar er gebeurt zoveel, dat het wat lastig is om een overzicht te bewaren.
Crowdsourcing.org heeft het allemaal op een rijtje gezet. Dat resulteert in een handig overzicht met een grote variƫteit aan cases.
Klik op de afbeelding voor het overzicht als een grote PDF.
Twee van mijn slechte karaktereigenschappen zijn eigenwijsheid en ongeduld. Daardoor verlies ik basale dingen weleens uit het oog. Ik blader vaker dan ik lees en heb ik vroeger te veel colleges gemist.
Zojuist zag ik dit filmpje van Goos Geursen. Hij legt daarin het basale verschil uit tussen diverse vormen van strategische planning. Even voelde ik me terug in de collegebanken – ‘weet ik al’ – en wilde ik verder bladeren.
Maar ik ben blijven luisteren en ik merkte dat ik het juist door de eenvoud een nuttig filmpje vond. Een mooie tegenhanger voor al die hijgerige Slideshares die me normaal zo prikkelen š
Even een grappig tussendoortje: zojuist las ik de nieuwsbrief van de Adformatie. De bovenstaande koppen stonden onder elkaar.
Het eerste bedrijf heeft bijzonder veel negatieve PR gekregen, maar maakt winst. Het tweede is bijzonder goed in het zonnetje gezet, maar maakt verlies.
Natuurlijk is nuancering op zijn plaats. De omzet van Groupon vertienvoudigde. En het laatste woord over News Corp. is niet gezegd.
Maar toch. Niet alle blaffende honden bijten.
Als strateeg geloof ik in de eenvoud van heldere keuzes. Je moet goed weten wat je wel doet en nauwkeurig beslissen wat je niet doet.
Tegelijkertijd leert het digitale tijdperk ons het belang van snelle prototypes en gewoon proberen & zien wat er gebeurt: release early, release often.
Keuzes zijn in dit geval niet altijd helder, de realiteit bepaalt welke overleven. Het geeft een eigentijdse uitleg aan Mao’s ‘Let a thousend flowers bloom’: plant een hoop zaaitjes, je ziet vanzelf welke bloemen het beste bloeien.
Zojuist kwam ik bij Tom Peters deze quote tegen van Arie de Geus, de vader van scenarioplanning bij Shell. Deze geeft een mooie visie op het spanningsveld tussen de twee. En hij gaat ook over bloemen ;).
“Rose gardeners face a choice every spring. The long-term fate of a rose garden depends on this decision. If you want to have the largest and most glorious roses of the neighborhood, you will prune hard. This represents a policy of low tolerance and tight control. You force the plant to make the maximum use of its available resources, by putting them into the rose’s ‘core business.’ Pruning hard is a dangerous policy in an unpredictable environment. Thus, if you are in a spot where you know nature may play tricks on you, you may opt for a policy of high tolerance. You will never have the biggest roses, but you have a much-enhanced chance of having roses every year. You will achieve a gradual renewal of the plant. In short, tolerant pruning achieves two ends: (1) It makes it easier to cope with unexpected environmental changes. (2) It leads to a continuous restructuring of the plant. The policy of tolerance admittedly wastes resourcesāthe extra buds drain away nutrients from the main stem. But in an unpredictable environment, this policy of tolerance makes the rose healthier in the long run.”
De quote komt uit het boek The Living Company, via Google kun je er hier doorheen bladeren. En hier kun je het netjes kopen.